دوست دارم که بپرسم گاهی

دوستم داری، می­دانم، - باز

دوست دارم که بپرسم گاهی

دوست دارم که بدانم امروز –

مثل دیروز مرا می­خواهی؟

از هوایت قفسم را پُر کن

تُنگ، دریاست برای ماهی

فرصتی تا بسراییم از وهم

بس کن از فلسفه های واهی

عشق، عشق است، چه بر لوحه­ی زر –

بنویسند، چه برگ کاهی

پرسش از عقل فریبی است به خویش

تا جنون می­دهدت آگاهی

غیر از آن کوچه بی­شرح و نشان

خانه­ی دوست ندارد راهی

محمّد علی بهمنی، «از هوایت قفسم را پُر کن»